Ik begon mijn stage periode bij studio Urrebuk. Een kleine studio in Rotterdam. Vooral bekend van het 3e en 4e seizoen van Purno de Purno.
Binnen Urrebuk heb ik gewerkt aan korte animaties voor in Huisje Boompje Beestje.
Dit is één van de binnenanimaties waar ik aan heb geholpen.
Eerst kreeg ik een script voor de animatie. Daarna kreeg ik illustraties aangeleverd en kon ik aan de slag in After Effects. Probleem was echter dat het geanimeerd moest worden op een voice over, die ik te laat aangeleverd kreeg. Met als gevolg dat ik zo goed als overnieuw kon beginnen.
Ook heb ik achtergronden gemaakt voor een animatie, wederom voor Huisje Boompje Beestje. De achtergronden moesten geinspireerd zijn op werk van Mary Blair.
En ook probs:
Vervolgens heb ik afgemaakt waar ik mee bezig was en heb ik mijn stage bij Urrebuk afgesloten. Daarna ben ik stage gaan lopen bij Dries van Lommel en ik heb ik hem geholpen zijn afstudeer film af te maken. Helaas is hij niet geslaagd het op tijd af te krijgen. Toch heb ik een hoop voor zijn film gedaan en een hoop geleerd.
Ik kreeg, naar aanleiding van het storyboard, keyframes aangeleverd en kon vervolgens gaan animeren.
Dit is het eerste dat ik heb geanimeerd, tevens zie je ook het proces.
Eerst een stokpoppetje dat de berg op klimt, dan een bloot jongetje en dan met kleren aan.
Hier nog een aantal shots.
Ik heb zelfs een vliegtuigje in Maya gemodeld en vervolgens gerotoscoopt
Ik heb een deel van de montage in AfterEffects gemaakt. Dit is een ruwe versie. De affe versie heeft Dries.
Ik heb in de laatste periode van vorig jaar een animatie gemaakt met beelden die ik interessant vond.
Na het terug van de animatie vond ik het steeg gedeelte het interessantst en bedacht me dat dit heel goed te combineren zou zijn met een van de lokaties.
Ik kwam uiteindelijk op dit beeld, fraai met photoshop.
Na feedback van Thomas heb ik er een 'dak' aan gegeven.
Vervolgens heb ik er een korte animatie van gemaakt. Om te zien of het werkt en als korte schets.
Echter... Ik heb een andere lokatie toegewezen gekregen. Het tunneltje. Mijn concept is niet haalbaar binnen de tunnel en heb ik dus iets nieuws moeten bedenken.
Ik heb wederom iets uit mijn eerdere animatie gehaald. Namelijk reflectie op objecten die weer reflecteren op andere objecten. Ik heb een aantal dingen uitgeprobeerd:
Opdracht 1: Neem een ruimte in school en maak in deze ruimte een animatie. Zorg er voor dat er een relatie bestaat tussen de ruimte en de animatie. Je mag hier voor gefilmd beeld of foto's gebruiken.
Mijn eerste ideeën:
Vervolgens heb ik een foto gemaakt en ben deze in Photoshop gaan bewerken zodat duidelijk werd wat mijn idee nu werkelijk was.
Als volgt dus:
Stap 1: de lege gang.
Stap 2: Uit de muren en het plafond komen draden, ze vestigen zich of aan de grond of aan de andere muur.
Stap 3: De draden hangen door de hele gang.
Stap 4: Er komen bollen uit de grond omhoog.
Stap 5: De bollen gaan in de draden hangen en maken ze zwaar.
Stap 6: De draden gaan hangen.
Stap 7: De bollen worden zo zwaar voor de draden dat ze los laten en terug vallen in de vloer. De draden zwiepen terug.
Een eerste versie van de draden die zich spannen in de gang en de bollen die omhoog komen:
Vervolgens kwam dit. Het enige dat nog mist aan deze versie zijn de schaduwen en reflecties, de bollen die nog meer uit de vloer moeten komen ipv plots verschijnen. Ook de effecten en camera bewegingen moeten er nog in.
Het eind resultaat:
Opdracht 2: Animeren op dialoog, in de breedste zin van het woord.
Neem een dialoog (zelf geschreven of zelf gevonden) en ga hier mee animeren met een zelfgekozen medium. Deze periode mag er vol op onderzocht worden, dit is voor iedere student anders.
Na mijn lipsinq test op de tekst 'don't say a word':
besloot ik hier mee verder te gaan en heb een tekst geschreven:
'Don't say a word.'
- 'don't say a word?'
'Don't say a word!'
- 'not a single word?'
'I told you...
NOT A SINGLE WORD!'
- 'yeah, yeah, not a word...'
'Good.'
Aan de hand van deze dialoog ben ik de twee personen die het gesprek houden, een karakter gaan geven. De één is stijfjes en nerveus. De ander juist relaxed en een beetje onverschillig.
Door middel van typografie en lichaamstaal wil ik de karakters nog meer naar voren laten komen. Ik heb hier voor een storyboardje gemaakt:
Ik ben daarna gaan kijken welke lettertypes ik wilde gebruiken voor de karakters. De nerveuze karakter heb ik een statig en net lettertype gegeven. De andere karakter juist een hand geschreven tekst. Daar is het volgende uit gekomen, tijdens het testen van de tekst animatie:
En ik heb vervolgens ook een testje gemaakt over de stijl waar in ik het waarschijnlijk wil animeren. Ik heb echter besloten dat ik de relaxte persoon in deze losse stijl animeer en de andere juist in een stijvere lijn.
Opdracht: Maak een film waarin Live-action en animatie met elkaar worden gecombineerd. Dit kan een animatie film zijn met echte mensen of voorwerpen er in. Of een echte film met animatie er in. Dit wordt gedaan in een groep van 3 of 4 mensen.
Ontwikkeling van het film-idee: De eerste les kregen we uitgelegd van Maarten wat de bedoeling was. Nadat bekend was in welke groep ik kwam te zitten zijn we direct gaan bedenken wat voor soort verhaal we wilde vertellen. Wat de sfeer zou gaan zijn en in welk genre we wilde gaan werken. Nadat iedereen zo’n beetje had verteld wat ie wel en niet wilde zijn we gaan kijken wat het beste zou werken. Michael bijvoorbeeld gaf aan dat hij een vrolijke en ‘lichte’ film wilde maken, vooral omdat al zijn voorgaande films donker waren. Terwijl Jessie en ik best wel een film wilde maken die best wat duisterder mocht zijn, een film die je met een raar gevoel zou laten zitten. Na wat brainstormen kwam ik met het verhaal dat ik had gehoord van een knul dat er in België een dorp ligt dat gesloopt gaat worden en dat naar horen zeggen alle huizen er leeg staan en je er gewoon in kunt. Jessie vertelde dat ze op diezelfde dag nog een krantenartikel had gelezen over het dorp ‘Doel’. We hebben samen gekeken wat de mogelijkheden zouden zijn van het dorp. Zoals iemand die terug gaat naar het dorp en daar herinneringen op haalt. We hebben gekeken wat de mogelijkheden zouden zijn voor een dergelijk verhaal en kwamen tot de conclusie dat er zeker magische dingen in het huis of de kamer moesten gebeuren. We hebben alle ideeën die we hadden opgeschreven, ik heb er één geheel van gemaakt en het verhaal uitgeschreven. We zijn de eerste week naar Doel gegaan en hebben foto’s gemaakt en een huis voor ons idee uitgezocht.
De week er op hebben we het verhaal en de foto’s aan Maarten voorgelegd en vertelt wat we precies van plan waren. Na feedback van Maarten, het verhaal mocht bijvoorbeeld best meer elementen van vroeger bevatten, hebben we samen opgeschreven wat er nog in het verhaal verwerkt kon worden. Ik heb het verhaal thuis herschreven. Met dit verhaal hebben we diezelfde week nog een storyboard gemaakt. Hier hebben we met z’n allen aan gezeten met foto’s van het gekozen huis bij de hand. Het storyboard maken was een tijdrovende klus, zeker omdat we er met z’n allen aan hebben gezeten. Dit had voor maar ook nadelen omdat we het soms niet met elkaar eens konden worden. Op zo’n moment hebben we gekeken wat het beste zou werken en dat hebben we uitgetekend zodat Maarten er naar kon kijken. De derde week hebben we het storyboard aan maarten laten zien en hebben we nog kleine dingetjes veranderd. Na dat we camera’s en een actrice hadden geregeld zijn we gaan filmen en hebben we, met behulp van een camera vrouw die ik geregeld had op advies van Henk, tijdens het filmen nog het één en ander veranderd. Daarna is Nadja aan het monteren geslagen zodat we Maarten konden laten zien wat we hadden gedaan en om extra feedback vragen. We hadden, nog voor we naar Maarten gingen, al wel besloten op nieuw te gaan filmen omdat sommige shots slecht waren en echt opnieuw moesten. Maarten heeft ons nog wat tips gegeven en met deze feedback zijn we de hele film opnieuw gaan schieten. Dit hebben we vorige week gedaan en zullen de nieuwe montage nog met Maarten moeten bespreken. We hebben er voor gekozen een aantal dingen uit de film te halen en zullen met behulp van After Effects nog een aantal onderdelen toevoegen.
Technische aspecten van het project: Dit project vergde een hele hoop technische kennis en dat is dan ook meteen het gene waar ik tegenop liep. Na camera instructies van Henk, in de 3e week, kregen we een hoop informatie te verwerken. Henk had ons geadviseerd alles op te schrijven, wat we ook braaf deden, en als het kon iemand met camera kennis te regelen. In de geval had ik een vriendin geregeld met kennis van camera’s die het altijd erg leuk vindt om te filmen. Ik ging er van uit dat we wel goed zaten en we hadden dan ook niet meer geoefend met de camera. Iets dat ons duur kwam te staan want zodra we de eerste keer gingen filmen liepen we tegen het probleem aan dat we niet duidelijk genoeg hadden opgeschreven hoe de camera werkte. Om geen tijd te verspillen zijn we gaan filmen met een kleine hand camera. We moesten alle instellingen opschrijven, iets dat niet gaat met een kleine camera, dus dat hebben we de eerste keer niet gedaan, de tweede keer wel. Zie het schema onder dit stuk. Voor we gingen filmen zaten we ook met een zekere planning, we hadden namelijk geen toegang tot stroom op onze lokatie. We kregen dan ook extra accu’s voor de camera’s en de hardeschijf mee. Michael zou deze allemaal opladen, wat uiteindelijk niet helemaal goed was gegaan. De kleine camera en de hardeschijf had wel genoeg energie maar de grote camera (HVX 200) had, van de 3 accu’s, maar één volledig volle accu. De tweede keer dat we gingen filmen waren alle accu’s wel vol.
Rol binnen de samenwerking van de groep: In de eerste paar weken heb ik het verhaal, dat uit losse ideeën bestond, tot één geheel uitgeschreven en hebben we samen het verhaal nog eens onder de loep genomen. Daarna ben ik, samen met Jessie, op zoek gegaan naar een actrice. Iets dat heel veel tijd heeft gekost. Ik heb contact op genomen met familie en collega’s. Één van mijn collega’s wilde graag actrice zijn maar omdat we op de geplande dag geen camera konden krijgen ging het niet meer door, de dagen daarna was ze niet meer beschikbaar. Ondertussen had Jessie wel een actrice gevonden. Omdat Henk had geadviseerd een iemand met camera ervaring mee te nemen heb ik, voor de eerste keer dat we gingen filmen, een camera vrouw geregeld. We hadden, voor we gingen filmen een taak verdeling gemaakt. Ik zou tijdens het filmen de camera instellingen bij houden, het verslag voor Henk schrijven en tijdens de na bewerking me vooral bezig houden met de getekende animatie. De eerste keer filmen zo ik me bezig houden met de camera instellingen maar ik heb me uiteindelijk vooral bezig gehouden met het uitvogelen hoe de camera werkt, met hulp van Henk op afstand. Nadat ik de camera werkend had gekregen ben ik samen met Nadja Doel in gegaan om sfeerbeelden te schieten. Toen we voor de tweede keer gingen filmen heb ik een groot gedeelte van de camera instellingen bij gehouden en heb ik de camera bediend. Halverwege de dag hebben Jessie en Nadja dit overgenomen en heb ik me bezig gehouden met controleren van het camera werk. Ik heb me in de laatste 2 weken bezig gehouden met de 2d animatie.
Hoe vond ik de samenwerking gaan: Over het algemeen ben ik zeer tevreden over hoe de samenwerking verliep. Onenigheden werden besproken en er werd gezamelijk gekeken wat het beste zou werken. Soms was het lastig hier uit te komen. Uiteindelijk toch gelukt. Vooral het maken van het storyboard, dat we met z'n allen hebben gedaan, vond ik lastig. Hier liepen we het meeste tegen onenigheden op.
Film zonder animatie:
Uiteindelijke film:
Cijfers: Concept van de film: 7; alle animaties waren goed uitgewerkt, het idee van de film was mooi en we hebben ons goed bij het originele verhaal gehouden. Geluid: 7; te weinig één geheel. Productie: 8; we hebben ons gehouden aan alle plannen die we op het begin hadden en hebben alleen de dingetjes die veranderd moesten worden weg gelaten. Goede keuzes gemaakt.
Opdracht: Maak een ruimte en animatie in Maya zonder gebruik te maken van klassieke narratologie.
Idee ontwikkeling en Onderzoek: Na het krijgen van de opdracht en het zien van een aantal voorbeelden stond mijn hoofd voornamelijk blank. Thuis ben ik verder gaan denken en kwam ik tot de conclusie dat ik niet alleen met beeld maar ook met muziek wil experimenteren, door met stereo effecten te spelen. Mijn vriend, die een studie game programmeren doet, had enige tijd geleden een opdracht waarin ze met geluid en beelden een interactief beeld moesten maken. Dit was heel simpel en om het geluid te visualiseren maakte hij gebruik van simpele blokjes. Dit vond ik heel interessant en hierdoor heb ik me grotendeels laten inspireren.
Ik kwam op het idee om een driedimensionale kubus te maken met aan iedere zijde een apart geluid en een aparte textuur. Door middel van camera bewegingen en licht kan ik het geluid en de zijden veranderen. Omdat ik in eerste instantie niet wist waar ik de zijden van het blokje mee kon vullen ben ik me gaan bedenken wat me interessant leek. Zo kwam ik op een aantal dingen: - weglopende vloeistof, - glas met water druppels erop, - lucht, - elektriciteitsdraden, van zowel hoogspanningsmasten en bovenleidingen van de trein, - grunge texturen, - particles, - bewegende schaduwen, - bewegend licht, - smalle steegjes.
Ik ben vooral op deze dingen gekomen door toevalligheden. Zoals de elektriciteitsbedrading; ik zat in de trein en reed onder hoogspanningsdraden door. Glas met water druppels erop heb ik altijd al boeiend gevonden. Hoe het water door beweging en vooral natuurlijk zwaartekracht wordt bewogen en een spoor achter laat op het glas. Weglopende vloeistof vind ik interessant omdat het zijn weg toch wel baant, wat er ook op zijn pad ligt. Ook deels om de zelfde reden als het water op het glas. Echter is de term vloeistof iets breder dan water en kun je dus ook spelen met de dichtheid van de vloeistof. Is het stroperig en dik of juist heel licht en zeer bewegelijk. Ook dit is wat mij heel erg boeit aan vloeistof. In eerste instantie dacht aan een rode vloeistof, zoals bijvoorbeeld bloed, die van een object afloopt. Smalle steegjes vind ik interessant omdat het er donker en vaak koud en vochtig is. De licht inval is vooral interessant. Dit maakt een steegje ook eng. Na het maken van het blokje ben ik begonnen met verschillende texturen zoeken en op de verschillende zijden te plaatsen. Dit beeld was echter saai en vooral heel simpel. Na een gesprek met Maarten bedacht ik mij dat het ook heel interessant kan zijn om juist met animaties te werken op het blokje. En dan niet alleen animaties gemaakt in Maya maar bijvoorbeeld ook 2D animaties. Hier ben ik mee gaan experimenteren. Ik heb verschillende dingen in Maya uitgewerkt en één in TVpaint. Het blokje is simpel en heel basis. Het enige dat ik hier heb geprobeerd is het projecteren van een animatie op de zijden. Na enige hulp van Henk is me dat ook gelukt zonder weinig gedoe.
Elektriciteitsdraden: Als aller eerste ben ik gaan proberen elektriciteitskabels te maken. Door middel van simpele cilinders heb ik een hangende draad gemaakt, zonder in maya in te stellen dat er op zwaartekracht gelet moet worden. De draad is dus stijf. Door deze draad heel vaak te dupliceren heb ik een klein netwerk van draden gecreëerd. Hier heb ik een gewone lamp op gezet. Eerst een lamp om omgevingslicht na te bootsen. Na een aantal keer het beeld gerenderd te hebben bekeken, besloot ik het netwerk uit te breiden. Ook heb ik er een spotlight op gezet om te kijken of het wel of geen effect had. Het had geen effect, dus heb ik deze weer verwijderd. Ik heb een pad gecreëerd en gekeken of ik een camera aan het pad kon linken. Na enige tutorials te hebben geraadpleegd bleek dit te kunnen. Ik heb verschillende paden gemaakt en de camera verschillende paden laten doorlopen. De meeste waren na drie keer kijken echt te misselijk makend en heb ik dus een pad gecreëerd dat wijds is en weinig bochten maakt. Na dit te hebben gerenderd heb ik het web van draden nog groter gemaakt om het een doorlopend effect te geven. Dit werkt een heel stuk beter.
Vloeistof:Ondertussen heb ik in TVpaint een korte 2D animatie gemaakt van vloeistof dat van een voorwerp druipt. Eerst heb ik het geschetst en gekeken hoe het liep. Daarna ben ik gaan kijken wat er bij de animatie past. Ik heb gekozen om televisie ruis te maken in photoshop en dit te plakken op de vloeistof. De animatie was in eerste instantie heel kort. Ik heb de ruis aan het einde van de animatie langer door laten lopen.
Glas: Om glas te creëren heb ik verschillende tutorials gevolgd maar er was er maar één die een goed effect gaf. Met wat hulp van Henk is me gelukt op een redelijk realistische manier glas te creëren. Ik heb net zo lang met de instellingen zitten spelen tot het was zoals ik het wilde. Ik heb hier enkele afbeeldingen van gemaakt. Hierna ben ik gaan kijken of het me lukte water te maken op het glas. Echter vond mijn rekenaar dit geen goed idee en was ik dus min of meer geforceerd iets anders te proberen. Ik wilde het idee van glas toch niet laten varen en ik heb gekeken of het glas in combinatie met reflectie en licht een interessant beeld opleverde. Dat was zeker het geval. Ik ben gaan kijken hoe het glas reageerde op een achtergrond achter het voorwerp en een lamp er bovenop. Vooral de reflectie was heel boeiend. Ik ben hier op door gegaan en in plaats van een achtergrond met een afbeelding ben ik gegaan voor een afbeelding met een egale kleur; blauw. Ik heb de egale achtergrond uiteindelijk een 'blinn' gegeven waardoor ook de achtergrond reflecteerde. Ik vond dit een zeer boeiend beeld en ben meerdere objecten toe gaan voegen die ik uiteindelijk heb geanimeerd. Ik heb daarna een bolletje in de ruimte gemaakt en ook van glas gemaakt. Omdat het een bol was reflecteerde niet alleen het licht in het glas maar ook de andere glazen objecten die rond zweven. Dit gaf een zeer interessant beeld. Door meer objecten toe te voegen en dit te animeren heb ik een reflectie van een reflectie met een reflectie gecreëerd.
Steegjes:Ik ben begonnen met het idee van steegjes door verschillende blokken dicht tegen elkaar te plaatsen. Zonder textuur heb ik er een spotlight tussen geplaatst en dit leverde een interessant beeld op. Hierna ben ik een textuur toe gaan voegen. De textuur maakte het beeld interessanter. Omdat dit het beeld interessant maakte en vooral ook erg stedelijk ben ik een stad gaan bouwen van blokken met slechts een bakstenen structuur. Ik heb de blokken op verschillende hoogte van elkaar geplaatst maar nog steeds wel dichtbij elkaar. Het idee van het steegje inmiddels enigszins vergeten heb ik een pad gebouwd en een camera er aan gelinkt. De camera heb ik langs de gebouwen laten zoeven. Hierna kwam ik aardig vast te zitten, omdat het beeld te veel weg had van mijn elektriciteitsdraden. Toen herinnerde ik mij het originele idee en heb ik daar naar terug gegrepen. Ik heb het omgevingslicht, dat ik in de tussentijd heb toegevoegd, weg gehaald en ben alleen met mijn spotlight verder gegaan. door deze te animeren ben ik de steegjes één voor één gaan animeren.
Textuur: Omdat ik grunge texturen heel interessant wil ik dit toch ook toevoegen, door er op in te zoomen en kort bij stil te staan probeer ik een serener beeld te creëren.
Muziek en geluid:Ik heb mijn huisbaas en tevens (huis)componist Kristoffer Zegers gevraagd mij te helpen met de muziek keuze. We hebben uiteindelijk voor ieder vlak van het uiteindelijke blokje een ander stuk muziek gebruikt en zo bewerkt dat er panning in het geluid zat, dat synchroom liep met de beweging van de camera om het blokje heen.
Opdracht: Ontwerp een karakter, werk deze uit in en animeer het in Maya.
Idee ontwikkeling: De eerste les kregen we opdracht een aantal voorwerpen te nemen en hier een karakter van te nemen. We mochten er zoveel tekenen als er tijd was. Ik tekende een aantal voorwerpen, zoals een stopcontact, een sleutel, een dummy, een flesje water, Uit deze karakters moesten we er eentje kiezen die we het meest interessant vonden en uitwerken. Ik koos voor mijn sleutel. In de lessen hierna mochten we thuis verder werken aan het gekozen karakter of eventueel een nieuw karakter ontwerpen. Karakter beschrijvingen moesten ook worden uitgewerkt. In eerste instantie heb ik mijn karakter met potlood en kleur uitgewerkt en verschillende poses en emoties getekend om te zien of het werkte en bij het karakter paste. Zo ontstond de 'character sheet'.
Daarna kregen we de opdracht het gekozen karakter uit te werken in ruimtelijk materiaal. Mijn uiteindelijk gekozen karakter, de sleutel, heb ik uitgewerkt in zowel bruine klei als lego. Ik heb gekozen voor bruine klei om het geroeste effect na te bootsen. De lego was wit en het uitwerken van mijn karakter in lego is dan ook gefaald. In klei ging het beter. Door de klei kreeg ik een goed driedimensionaal beeld.
Onderzoek: Hierna ben ik begonnen met het modellen van mijn karakter in Maya en heb ik gekeken welke textuur ik de sleutel het beste kon geven; roestig. Met enige hulp heb ik de mond van de sleutel uit het figuur gekregen en zo geclusterd dat deze ook te animeren valt, zodat de emoties van de sleutel beter zichtbaar worden.
Na mijn karakter te hebben gemodeld ben ik begonnen met het bouwen van een skelet. Vrij simpel, mijn sleutel is immers slechts een staand karakter zonder echte armen en benen. Ik heb zijn 'baarden' ook botten gegeven. Hiermee wil ik ook animeren om wel enigszins het idee te krijgen dat de sleutel 'voeten' heeft.
Eenmaal gerigd heb ik een aantal korte animatie testjes gemaakt. Ik heb mijn karakter laten buigen, zowel met zijn hoofd als met zijn rug. Ook heb ik gekeken hoe de sleutel zijn hoofd kan laten draaien, om de sleutel zich heen te laten kijken. Ondertussen heb ik, na enige feedback van Paul, bedacht wat ik mijn karakter kan laten doen naar aanleiding van zijn karaktertrekken en mogelijkheden als model zelf. Ik dacht eerst aan iets simpels als de sleutel laten rond springen en snuffelen, opzoek naar een slot. Maar omdat dit niet heel erg sloeg op de karakter trekken of op het karakter op zich heb ik dit laten vallen. Hierna ben ik gaan bedenken wat dan wel zou werken. Het is een sleutel en hij zou graag een slot open maken. Nu bedacht ik dat het wellicht wel zou werken wanneer er iemand voor de deur staat en het karakter de deur graag open wil maken. Omdat de sleutel zeer blij en enthousiast is kan hij op de deur af sprinten (door middel van grote sprongen) en in al zijn enthousiasme tegen de deur op botsen. Zich daarna herstellen en opspringen, zo het slot in en deze daarna open draaien.
